Evaluatie wetgeving toevoeging aminozuren aan voedingsmiddelen en -supplementen | RIVM

Aminozuren zijn onderdelen van eiwitten. In Nederland is het verboden om losse aminozuren toe te voegen aan eet- en drinkwaren, inclusief voedingssupplementen. Volgens Europese wetgeving is dat wel toegestaan. De Gezondheidsraad heeft in 1999 beoordeeld of aminozuren op een veilige manier in Nederland kunnen worden toegevoegd. De raad adviseerde om dit onder bepaalde voorwaarden toe te staan, bijvoorbeeld door te bepalen hoeveel aminozuren fabrikanten maximaal aan producten mogen toevoegen. De maxima die zij toen voorstelden, zijn tot nu toe niet in de Nederlandse wet opgenomen. Het ministerie van VWS Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport) heeft het RIVM gevraagd om de wetgeving over de toevoeging van aminozuren te evalueren. Een specifieke vraag is of het verbod op de toevoeging van aminozuren veilig kan worden opgeheven, en zo nodig kan worden vervangen door wettelijke maximum hoeveelheden. Het blijkt niet mogelijk te zijn om te bepalen hoeveel aminozuren mensen naast hun voeding veilig kunnen binnenkrijgen via supplementen, of via voedingsmiddelen waar aminozuren aan zijn toegevoegd. Dat komt omdat niet bekend is hoeveel eiwitten en aminozuren mensen maximaal mógen binnenkrijgen. Ook is niet bekend hoeveel aminozuren mensen binnenkrijgen via voedingsmiddelen die in Nederland worden gegeten. De database over de samenstelling van voedingsmiddelen (NEVO) geeft daar geen informatie over. Uit deze evaluatie blijkt dat het verbod alleen kan worden opgeheven als maximale hoeveelheden voor de toevoegingen, net als in het advies van de Gezondheidsraad uit 1999, worden vastgesteld. Het RIVM adviseert om dat op basis van de nieuwste kennis te doen. De waarden die Gezondheidsraad hiervoor heeft gebruikt, zijn namelijk verouderd. Bij het bepalen van de maxima moet er ook aandacht zijn voor de invloed van de veranderingen in het eetpatroon, zoals de verwachte toename van plantaardige eiwitten (eiwittransitie). Aangezien de kwaliteit van plantaardige eiwitten minder goed is dan die van dierlijke, kan deze transitie invloed hebben op de maxima.