Aanvullende indicatoren van geluid van civiele luchtvaart voor de voorspelling van hinder en slaapverstoring. Een verkenning van langdurige (1 jaar) blootstelling en ernstige hinder en slaapverstoring | RIVM

Omwonenden van vliegvelden worden blootgesteld aan vliegtuiggeluid. Deze ‘geluidbelasting’ wordt berekend en gebruikt om te voorspellen hoeveel mensen hierdoor ernstig hinder of slaapverstoring ervaren. De geluidbelasting van overvliegende vliegtuigen wordt sinds 2004 aangegeven met twee Europese geluidmaten: Lden Level day-evening-night (Level day-evening-night) en Lnight het over alle nachtperioden van een jaar gemiddelde geluidniveau (het over alle nachtperioden van een jaar gemiddelde geluidniveau) . Omwonenden vragen zich af of deze geluidmaten goed aansluiten bij de manier waarop zij ernstige hinder en slaapverstoring door vliegtuiggeluid ervaren. Geluidpieken zien zij te weinig hierin terug. Het RIVM onderzocht daarom of drie extra geluidmaten de ervaren hinder en slaapverstoring van omwonenden beter kunnen weergeven. Uit dit onderzoek blijkt dat een berekening met drie extra geluidmaten de geluidbelasting iets preciezer kan weergeven. Door Lden en Lnight met deze geluidmaten te combineren, sluiten de resultaten iets beter aan bij de beleving (hinder, slaapverstoring) van omwonenden. Alleen zijn ze ingewikkeld en bewerkelijk om uit te voeren. Dat komt onder andere omdat moeilijke statistische vergelijkingen en meer geluidgegevens nodig zijn om de relatie met hinder en slaapverstoring weer te geven. Afgewogen moet worden of de preciezere weergave opweegt tegen de bewerkelijke uitvoering en interpretatie. Om ernstige hinder en ernstige slaapverstoring van een langdurige (jaargemiddelde) blootstelling aan vliegtuiggeluid te voorspellen, lijkt de huidige werkwijze met alleen Lden en Lnight de voorkeur te hebben. Lden geeft een gemiddelde waarde voor de geluidbelasting op een bepaald punt over 24 uur (overdag, ‘s avonds en ’s nachts, gemiddeld over een jaar). Lnight geeft de geluidbelasting tijdens de nacht aan (tussen 23.00 en 7.00 uur, gemiddeld over een jaar). Een van de extra indicatoren is het aantal overvliegende vliegtuigen dat meer geluid geeft dan een bepaalde hoeveelheid decibel, bijvoorbeeld 65, 75 of 80 (NAx). De tweede is hoe lang vliegtuigen boven een bepaald geluidniveau uitkomen (TAx). De derde is de oude Nederlandse ‘maat’, de kosteneenheid (Ke, vernoemd naar de bedenker Kosten). Deze geluidgegevens zijn gekoppeld aan informatie van omwonenden uit de Gezondheidsmonitor 2020 over de beleving van hinder en slaapverstoring door vliegtuiggeluid. De verschillen tussen de geluidindicatoren zijn onderzocht voor vijf (vooral civiele) luchthavens in Nederland: Schiphol, Rotterdam, Maastricht/Geilenkirchen, Eindhoven en Groningen. Dit onderzoek is uitgevoerd voor de Programmatische Aanpak Meten Vliegtuiggeluid (PAMV). In dit kader wordt ook onderzoek gedaan om de kortetermijn-hinder beter weer te geven. In een apart project over ‘Citizen Science’ wordt onderzocht hoe dit voor vliegtuiggeluid kan. PAMV is uitgevoerd in opdracht van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat ( IenW Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat (Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat ) ).