Towards ecological risk assessment of microplastics for regulatory purposes | RIVM

Microplastics zijn over de hele wereld te vinden in het milieu. Met een zogeheten ecologische risicobeoordeling is te onderzoeken hoe groot de kans is dat microplastics schadelijk zijn voor planten, dieren en ecosystemen. Hiervoor wordt eerst op basis van bestaande data bepaald bij welke hoeveelheden schadelijke effecten optreden. Deze hoeveelheden worden daarna vergeleken met de concentraties microplastics in het milieu. Er zijn een aantal grote hindernissen voordat deze vergelijking kan worden gemaakt. Zo zijn er heel veel verschillende soorten microplastics, die verschillen in bijvoorbeeld vorm, grootte en type. Door deze verschillen in kenmerken kunnen verschillende soorten microplastics andere effecten hebben. Verder is het heel moeilijk om alle microplastics te meten. Ook lijken de microplastics die veel gebruikt worden in experimenten om de giftigheid te bepalen niet op de microplastics die in het milieu zitten. Een goede risicobeoordeling is daarom nu niet mogelijk want vergelijkt in feite appels en peren. Ten slotte is de kwaliteit van de data nog vaak niet goed. De Koelmans-aanpak van de Wageningen Universiteit heeft hier een oplossing voor. De aanpak gebruikt manieren om het risico van de deeltjeseffecten van microplastics beter te kunnen beoordelen. Experts uit binnen- en buitenland steunen de Koelmans-aanpak, zo blijkt uit onderzoek van het RIVM. Het RIVM vindt de methode ook geschikt om beleid te maken. Met de aanpak kan namelijk worden ingeschat wat de schadelijke effecten zijn van de vervuiling van microplastics die er nu is. Op basis daarvan kan de overheid beleidsmaatregelen nemen om vervuiling door microplastics tegen te gaan. Het RIVM adviseert daarom om eerst de omvang van microplasticsverontreiniging in Nederland verder te onderzoeken. Wel zijn richtlijnen nodig over hoe microplastics in het milieu moeten worden gemeten en hoe de giftigheid en risico's van microplastics moeten worden bepaald. Deze richtlijnen zijn nodig om betrouwbare risicogrenswaarden te bepalen. Het RIVM deed dit onderzoek in opdracht van het ministerie van IenW Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat (Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat ) .