Environmental risk limits for benzotriazoles. Proposal for quality standards for surface water | RIVM

Benzotriazolen zijn chemische stoffen. Ze worden veel gebruikt in industriële koelwatersystemen om aantasting van metaal tegen te gaan. Ze zitten ook in antivries en in vaatwastabletten. Via lozingen uit de industrie en afvalwater uit huishoudens komen deze stoffen in het oppervlaktewater terecht. De nationale werkgroep Aanpak Opkomende Stoffen wil weten of deze lozingen schadelijk zijn voor het milieu. Het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat ( IenW Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat (Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat ) ) heeft het RIVM daarom gevraagd om risicogrenzen te bepalen voor deze groep stoffen. Er bestaan honderden verschillende benzotriazolen. Het RIVM heeft er acht geselecteerd waarvan uit onderzoek blijkt dat ze veel worden gebruikt. Bij een aantal van deze acht stoffen lijken de chemische structuur, hoe ze zich in het milieu 'gedragen' en de effecten erg op elkaar. In deze gevallen geldt de risicogrens voor de opgetelde hoeveelheden van de desbetreffende benzotriazolen. Dit rapport bevat daarom risicogrenzen voor vier (groepen) benzotriazolen: 1H-benzotriazool en natrium 1H-benzotriazolide, methylbenzotriazolen, hydroxybenzotriazool en natrium 5-N-butyltriazool. De risicogrenzen in dit rapport zijn wetenschappelijke advieswaarden. Het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat kan op basis van dit onderzoek besluiten om waterkwaliteitsnormen voor benzotriazolen vast te stellen. Voor 1H-benzotriazool bestaat al een indicatieve norm. Het RIVM heeft nu meer informatie gevonden waarmee een betrouwbaarder waarde kon worden bepaald. Deze kan de huidige indicatieve norm vervangen.